polska

Dziewięćdziesięciu miłośników gór wzięło udział w największym w Polsce biwaku zimowym, który odbył się u stóp Turbacza w Gorcach. W programie były m.in. szkolenia medyczne i lawinowe. Mimo siarczystego mrozu i wielkich śnieżnych zasp nie brakowało ochotników do spania w bazie namiotowej, która przypominała obozowiska pod ośmiotysięcznikami w Himalajach, a o miejsca noclegowe w śnieżnych jamach trzeba się było niemal bić.

"Nie wiek, ani forma fizyczna, określa nasz możliwości, lecz nasze chęci i odwaga aby spróbować się im przeciwstawić" - powyższa maksyma najlepiej określa chyba samą ideę, jak i przebieg, niedawno zakończonego rajdu górskiego "IV Wyrypa Beskidzka".

Właściwie to już nie pamiętam, kiedy zrodził mi się pomysł przejścia zimą całej grani Tatr Zachodnich, ale jakoś trzy może cztery lata temu ktoś w Klubie (AKT "Watra" Gliwice) wspomniał o takim projekcie. Wtedy nie byłem na to gotowy - uważałem, że wpierw powinienem przejść grań w korzystniejszych warunkach niż zimowe...

Nareszcie! Ten moment był długo oczekiwany; jadę w mroźny poranek po kolegów (Zenka i Zbycha) i ruszamy na 4-dniowy wypad. Długo oczekiwany, bo zgadaliśmy się o takiej wyprawie jeszcze zimą i od tego czasu pozostało tylko opracować trasę oraz uzupełnić sprzęt.

Zimowy kurs turystyki wysokogórskiej, zorganizowany w dniach 3-5 marca 2007, z założenia miał być kontynuacją powziętej dużo wcześniej inicjatywy spotkania Forumowiczów portalu e-góry.

Nabieram coraz większego szacunku do gór, to chyba nie był monotonny spacerek, chociaż dalej nie wiem, dlaczego ludzie boją się zastać zmierzch na szlaku... nie było przecież tak źle.

Zrobiłam się senna. Powieki kleiły się do siebie niczym stęskniona para zakochanych. Powoli zaczęło docierać do mnie, co się dzieje. Ja zamarzam! Boże, nie chce umierać, ja mam tylko siedemnaście lat! Oni są starsi weź ich, tylko nie mnie, Boże proszę!

Ratownicy TOPR sprowadzili z Kasprowego Wierchu turystę, który przecenił swoje możliwości i nie docenił Gór. Warunki turystyczne były ciężkie, obowiązywała lawinowa "czwórka". Poniżej historia popełnionego tatrzańskiego głupstwa. Ku przestrodze...

To była dla mnie podwójnie ekstremalna droga, bo po pierwsze - nigdy nie przeszedłem w Tatrach tak długiego szlaku, a po drugie... nigdy nie zjadłem tylu szarlotek jednego dnia.

Któregoś grudniowego wieczorka, rozmawiając z Sebą na Gadu-Gadu, wpadamy na genialny pomysł - wschód słońca na Babiej Górze... zimą! Pomysł wydaje się szalony ale postanawiamy go zrealizować. Pada na termin 22-23 stycznia. Hmmm.... nazwiemy to "Świtak".

Przyjechałem na Wantę we środę wieczorem. Nazajutrz miała odbyć się akcja liczenia kozic. Zostałem poproszony o wsparcie. Zgodziłem się chętnie.